Draba aizoides głodek mrzygłód
Charakterystyka rośliny
| termin kwitnienia: | marzec - kwiecień | | wysokość w cm: | 3 | | kolor kwiatów: | żółte | | stanowisko: | słoneczne | | wymagania wodne: | gleba sucha | | odczyn gleby: | zasadowy | | typ gleby: | przepuszczalna | | mrozoodporność: | 4 grupa -34,4 do - 28,9 | | liczba roślin na m²: | 16 |
Należy do rodziny Brassicaceae-kapustowate. Gatunek krajowy rosnący w Tatrach na skałach wapiennych. Tworzy bardzo niskie, przypominające mech, zielone kobierce, o wysokości zaledwie 3 cm. Jego luźne rozety składają się ze szczeciniasto-owłosionych, równowąskich liści. Na szczycie króciutkiej łodygi między marcem a kwietniem pojawiają się żółte kwiatki zebrane po 2-4 w małe baldaszki. Głodka mrzygłód nie powinno zabraknąć w żadnym ogródku skalnym. Jest on jedną z bardziej wdzięcznych, kobiercowych bylin skalnych. Rośnie powoli i osiąga niewielkie rozmiary. Poza ogródkiem skalnym można go posadzić na murku lub w jego szczelinach, w korytku kamiennym lub w innym pojemniku, pamiętając o podłożu, które powinno mieć odczyn zasadowy. Draba aizoides najlepiej czuje się na glebie piaszczystej, przepuszczalnej, suchej, znajdującej się na stanowiskach słonecznych.
Zastosowanie i cechy rośliny
|  
 |
